Childhood : Carelessness

Bed in Summer by Robert Louis Stevenson

In winter I get up at night
And dress by yellow candle-light.
In summer, quite the other way,
I have to go to bed by day.

I have to go to bed and see
The birds still hopping on the tree,
Or hear the grown-up people's feet
Still going past me in the street.

And does it not seem hard to you,
When all the sky is clear and blue,
And I should like so much to play,
To have to go to bed by day?

In de winter is het nog nacht als ik opsta
Ik kleed me aan bij een klein lichtje
In de zomer is het heel anders
Dan is het nog bijna dag als ik al naar bed moet
Ik hoor de vogels nog en de volwassenen,
Die nog luid langs lopen.

Vinden jullie ook niet dat het niet meevalt als je al
Naar bed moet terwijl het eigenlijk nog dag is?

Dit gedicht is van Robert Louis Stevenson. Hij heeft ook Gullivers Reizen geschreven.

Ik vind hem een schrijver die zich graag verdiept in de wereld van het kind. Hij heeft er kennelijk plezier in om terug te gaan naar die tijd van toen om weer in de huid van het kind te kruipen.

Ik kan me van mezelf ook nog wel herinneren dat ik in bed lag en het nog lang niet donker was. Mijn slaapkamer was aan de voorkant van het huis en als het 's avonds nog lekker was buiten, gingen mijn vader en moeder in de tuin zitten, dronken koffie, en maakten een praatje met de buren.

Ik kan me ook herinneren dat het juist dat soort gezelligheid mist je als je klein bent en al naar bed moet. Als er een verjaardag was, en je hoorde iedereen lachen en praten. Als het winter werd en ze zaten lekker onder de schemerlamp te lezen. Of je hoorde de geluiden van een televisieprogramma. Op zulke momenten was je bed de laatste plaats waar je wilde zijn.

Dat is inmiddels wel veranderd. Ik blijf op tot ik er genoeg van heb en duik daarna graag mijn bed in. Maar dat wordt me door niemand voorgeschreven, ik kan dat zelf bepalen. En daar zit hem het verschil met je kindertijd.

Zelf bepalen wat je doet. Dat lijkt ideaal, vanaf die leeftijd gezien. Dat je later net zo weinig over jezelf te vertellen hebt, en ook van alles moet, dat merk je later pas. Maar ernaar verlangen is leuk. Dat hoort bij je kindertijd.