Wacht niet met het lezen van gedichten en korte verhalen totdat je je been hebt gebroken!

Andersomdag

the blues

"Mam, wanneer hebben we weer Andersomdag?" Andersomdag is een uitvinding van de kinderen. Dan mogen zij langer opblijven, en wij moeten vroeg naar bed. Alles andersom dus. Maar dan wel consequent. Zij moeten tafeldekken en brood smeren. Zij moeten opruimen, en ik blijf lekker mijn boek zitten lezen. Zij mogen kiezen wat er gegeten wordt, en niet ik, maar ik moet het wel klaarmaken, want daar zijn ze nog te klein voor. Andersomdag is een dagje groot zijn, en het lekker zelf voor het zeggen hebben.

Maar de laatste keer dat ze Andersomdag hielden, hebben ze het niet lang volgehouden, want Iris wilde wel helpen met brood klaarmaken, maar Tessa niet. En sinds onze vaatwasser ter ziele is, hoort afwassen ook bij het klussenpakket, en dat maakt het allemaal iets minder aantrekkelijk

Al jaren vertel ik ze dat groot worden betekent, dat je meer mag, en ook meer moet, maar dan kijken ze naar me met zo'n blik van "maak dat de kat wijs, jullie mogen veel meer dan jullie moeten" Ze snakken naar het moment dat ze zelf alles voor het zeggen hebben , vooral Iris. Dat is maar goed ook, anders zouden ze de rest van hun leven bij ons in huis blijven wonen, en ik hoop toch echt, dat ze op een gegeven moment zelfstandig genoeg zijn, om op eigen benen te willen staan. Aan die gedachte heb ik me tenminste al heel wat keren vastgeklampt, als ik het gevoel kreeg dat er nooit een eind aan de dag kwam, met vragen, vragen en nog eens vragen, omgegooide bekers, en onmogelijke vlekken op alles wat je maar kunt bedenken. Deze generatie kinderen mag al veel meer zelf dan ik ooit heb gemogen, en er is voor hun wensen meer geld en aandacht.

Ik wijs ze op alles wat ze zelf mogen kiezen: Hun kleren, hun clubjes, hun vriendjes en vriendinnetjes, hun speelgoed, zelfs bij de keuze van de lagere school heeft hun stem de doorslag gegeven. Volgens mij weten ze eigenlijk niet precies wat ze nog meer zelf zouden willen kiezen, het is zomaar een onbestemd gevoel, dat grote mensen meer mogen. Alleen bedtijd. Dat is een heel duidelijk verschil. Zij moeten naar bed wanneer wij dat willen, en zelf gaan we er dan nog eens lekker voor zitten, met een boek, of een goed TV programma, of vrienden. Behalve op Andersomdag, dan hebben de kinderen het voor het zeggen.

Eva van Baar

Bed in Summer by Robert Louis Stevenson

In winter I get up at night
And dress by yellow candle-light.
In summer, quite the other way,
I have to go to bed by day.

I have to go to bed and see
The birds still hopping on the tree,
Or hear the grown-up people's feet
Still going past me in the street.

And does it not seem hard to you,
When all the sky is clear and blue,
And I should like so much to play,
To have to go to bed by day?