Wacht niet met het lezen van gedichten en korte verhalen totdat je je been hebt gebroken!

Ontwapenend

Ontwapenend

In onze achtertuin staan drie bomen; een appelboom, een walnotenboom en een pruimenboom. We zijn er erg trots op. We verzorgen de bomen het hele jaar door, we snoeien ze, we bemesten ze en tijdens een periode van droogte geven we ze water. Het verzorgen van de bomen levert veel voeldoening op.

Tijdens de zomer als het echt warm wordt, is het bijzonder aangenaam om onder één van de bomen een boek te lezen of gewoonweg van het mooie weer te genieten. In de herfst als de bladeren beginnen te verkleuren levert het geheel een schitterend pallet aan kleuren op. De tuin verandert dan in een klein indian summer. Ik kan er uren naar kijken.

Ook de kinderen genieten met volle teugen, de schommel blijft tijdens de zomer geen dag ongebruikt en tegen onze 'wil' wordt er vaak in de bomen geklommen. Wat soms leidt tot kleine ongelukken. Ach, en is het zo erg dat ze zo nu en dan een blauwe plek oplopen. Als vader 'moet' je er iets van zeggen tegelijkertijd ben ik trots op hun drang naar avontuur.

Tegen de tijd dat het fruit begin te rijpen kijk ik naar de eerste oogst uit. Ik loop dan elke dag langs de bomen, bekijk het fruit en maakt een inschatting of ze al dan niet rijp zijn. Als het zover is dat ze geplukt kunnen worden, kan mijn dag niet meer stuk. Het fruit van de eerste oogst smaakt namelijk bijzonder lekker.

Zoals elk jaar waren ook dit jaar de pruimen als eerste rijp. Met veel toewijding had ik ze geplukt en in de koelkast gelegd. Bewaart voor het ontbijt van de komende zaterdag. Ik stond die dag vroeg op om bij de bakker en de supermarkt lekkere warme broodjes, croissants en heerlijk zoete beleg te kopen. Alles wat nodig was voor een heerlijk ontbijt had ik in huis gehaald.

Nadat ik het ontbijt had klaargemaakt en alles aantrekkelijk op de eettafel had geserveerd deed ik de deur van de koelkast open om ook de pruimen op tafel te zetten. Tot mijn verbazing lagen er geen pruimen. Iemand had ze opgegeten! Ik werd rood van woede.

Ik maakte aanstalten om naar boven te stormen om mijn vrouw ter verantwoording te roepen. Op dat moment viel mijn oog op een briefje dat op het aanrecht lag. Het briefje begon met de woorden This is just to say. Kwaad worden nadat ik haar ontwapenende briefje had gelezen leek me een volslagen dwaze actie. Mijn woede verdween als sneeuw voor de zon. Op mijn gezicht voltrok zich een relativerende glimlach: De oogst van dit jaar was blijkwaar buitengewoon goed van kwaliteit!

This is just to say by William Carlos Williams

I have eaten
the plums
that were in
the icebox

and which
you were probably
saving
for breakfast.

Forgive me
they were delicious
so sweet
and so cold.