Wacht niet met het lezen van gedichten en korte verhalen totdat je je been hebt gebroken!

San Francisco

sanfrancisco

We waren jong en hopeloos romantisch, op het naïve af. We zaten vol idealen, sommige van deze idealen waren van persoonlijke aard andere hadden een meer nobel karakter. Sommigen van ons liepen op blote voeten rond, weer anderen reden rond in fraai kleurrijk geschilderde busjes. We luisterde naar Zappa, The Grateful Dead en natuurlijk naar Dylan. We geloofde steevast dat muziek de wereld zou veranderen, we droomde ervan.

Het waren spannende tijden, we waren twintigers in de jaren zestig nu zijn we zestig in de tweede decennia van deze eeuw. Aan onze idealen heeft het niet gelegen ook niet aan het plezier die we eraan beleefde, maar waar zijn ze nu gebleven de makkers van toen? Waarschijnlijk in een bejaardentehuis in een buitenwijk van San Francisco denkend aan The Summer Of Love.

The Summer Of Love by Felix Dennis

We were clappy-happy, we were hippy-dippy -
We were building Eden by the mighty Mississipi.
We were very certain, we were very sure.
We were very righteous, (and we were very poor).
And we scoled non-believers and we taunted the police.
And our women made us tea while we puffed the pipes of peace.

We were sappy-happy, we were hippy-trippy-
We were building Eden by the might Mississippi.
We were dressed in satin, army coats and beads.
And we swapped each others' lovers and our hair grew wild and woolly.
And our rooms reeked of joss and our women of patchouli.

We were clappy-happy, we were hippi-dippy -
We were building Eden by the mighty Mississipi.
And we lived in San Francisco, or else in Nottin Hill,
And we made a lot of babies though our women took the pill.
And we played a lot of Zappa and Dylan and the "Dead".
And we talked a lot - but mosly I've fortgotten what we said.