Wacht niet met het lezen van gedichten en korte verhalen totdat je je been hebt gebroken!

Sinterklaasgedicht

sinterklaas

De twee belangrijkste mythische helden uit mijn kindertijd waren zonder twijfel de Ooievaar en de goedheiligman Sinterklaas. Zo rond mijn vijfde levensjaar ontstond het idee dat er iets niet klopte. Er hing te veel geheimzinnigheid rond deze twee helden. Vragen erover werden vaak beantwoord met een goed bedoelde maar geheimzinnige glimlach. Het heeft nog zo'n vijf jaar geduurd voordat ik deze twee helden had gedemystificeerd en tot de conclusie kwam dat het hier ging om archetypes; die van mijn ouders.

Jaren later, vlak voor het Sinterklaasfeest, liep ik het gedicht The Death of Santa Claus tegen het lijf. Enthousiast geraakt, begon ik geestdriftig het gedicht naar het Nederlands te vertalen. Eenmaal af, vroeg ik mijn zoontje van zeven bij mij op schoot en begon het gedicht voor te lezen. Wat denk je wat zijn reactie was? Juist, hij was gechoqueerd en begon ontroostbaar te huilen om de dood van de goedheiligman.

Ik heb mijn Nederlandse vertaling meteen in de prullenbak gegooid en het gedicht in zijn oorspronkelijke taal gelaten in de hoop dat op het moment dat hij de Engelse taal beheerst, oud genoeg is om het gedicht te begrijpen zodat hij met een glimlach terugdenkt aan zijn 'traumatische' ervaring.

The Death of Santa Claus by Charles Webb

He's had the chest pains for weeks,
but doctors don't make house
calls to the North Pole,

he's let his Blue Cross lapse,
blood tests make him faint,
hospital gown always flap

open, waiting rooms upset
his stomach, and it's only
indigestion anyway, he thinks,

until, feeding the reindeer,
he feels as if a monster fist
has grabbed his heart and won't

stop squeezing. He can't
breathe, and the beautiful white
world he loves goes black,

and he drops on his jelly belly
in the snow and Mrs. Claus
tears out of the toy factory

wailing, and the elves wring
their little hands, and Rudolph's
nose blinks like a sad ambulance

light, and in a tract house
in Houston, Texas, I'm 8,
telling my mom that stupid

kids at school say Santa's a big
fake, and she sits with me
on our purple-flowered couch,

and takes my hand, tears
in her throat, the terrible
news rising in her eyes.