Wacht niet met het lezen van gedichten en korte verhalen totdat je je been hebt gebroken!

De Tijd Vliegt Voorbij

Ontwapenend

Het is algemeen bekend dat naarmate je ouder wordt, het net lijkt alsof de tijd sneller verstrijkt. Wetenschappers verklaren dit fenomeen door de afname van intensiteit van het aantal indrukkingen die je per tijdseenheid opdoet tijdens het ouder worden.

De eerste keer aan zee, de eerste keer met de trein, de eerste keer naar school enz. levert zoveel nieuwe indrukken op dat een kind volledig erdoor wordt geabsorbeerd. Hierdoor ontstaat het gevoel dat tijd 'even' niet bestaat. Dit gevoel van tijdloosheid vertaalt zich in een langzaam lopend tijdsbesef. Naarmate je ouder wordt, heb je het 'meeste' weleens een keer gezien. Het nieuwe is er af. De ervaring (observatie) met (van) het object of gebeurtenis wordt hierdoor minder intens. Het gevolg hiervan is dat de tijd sneller lijkt te verstrijken.

In het kader van het hiervoor beschreven is het interessant om na te gaan hoe tijdens een vakantie het gevoel van tijd verandert. Veronderstel dat je naar een onbekende bestemming zou gaan waar je erg naar uitkijkt. Tijdens zo'n vakantie is alles nieuw; nieuwe omgeving, nieuwe gebouwen, een andere taal, andere gewoontes, kortom alles is nieuw.

Elke dag is een ontdekkingstocht. Aan het eind van elke dag ben je volledig overwelmd van alles wat je die dag heb gezien. Tegen het eind van de vakantie zal elke dag in je geheugen gegrift zijn. De toename aan het aantal indrukkingen en de mate waarmee je het hebt beleeft zal je het gevoel geven dat de tijd langzaam is verlopen en dit is onafhankelijk of je al dan niet vindt dat je vakantie te kort is geweest.

Ook tijdens een sportwedstrijd kun je dit ervaren. Er zijn genoeg voorbeelden te vinden. Neem nu een willekeurige voetbalfinale waarbij een team met één doelpunt verschil voorstaat en in de laatste kwartier de tegenstander de ene naar de ander kans krijgt. Het team dat voorstaat zal het laatste kwartier ervaren alsof het eeuwigheid duurt voordat de scheidsrechter het eindsignaal fluit.

Het interessante aan deze theorie is dat je het zelf in de hand hebt of de tijd langzaam dan wel snel (lijkt te) verstrijk(en)t. Doe je de dingen met volledige overgave dan zal je tijdsbesef hierop worden aangepast.

Dit fenomeen dat nu een wetenschappelijke fundering krijgt was bij dichters al lang bekend. Neem nu het gedicht Be Drunk van Charles Baudelaire. Hierin raad de dichter ons aan om het leven intensief te leiden: Beschouw alles alsof je het voor het eerst beleefd. Helemaal niet zo verkeerd gezien het voorgaande!



Be Drunk by Charles Baudelaire

You have to be always drunk. That's all there is to it– it's the only way. So as not to feel the horrible burden of time that breaks your back and bends you to the earth, you have to be continually drunk.

But on what? Wine, poetry or virtue, as you wish. But be drunk.

And if sometimes, on the steps of a palace or the green grass of a ditch, in the mournful solitude of your room, you wake again, drunkenness already diminishing or gone, ask the wind, the wave, the star, the bird, the clock, everything that is flying, everything that is groaning, everything that is rolling, everything that is singing, everything that is speaking. . .ask what time it is and wind, wave, star, bird, clock will answer you: 'It is time to be drunk! So as not to be the martyred slaves of time, be drunk, be continually drunk! On wine, on poetry or on virtue as you wish.'