Age: Generosity

3 old men at separate tables by Charles Bukowski

I am
one of them.
how did we get here?
where are our ladies?
what happened to
our lives and years?

this appears to be a calm Sunday
evening.
the waiters move among us.
we are poured water, coffee, wine.
bread arrives, armless, eyeless bread.
peaceful bread.
we order.
we await our orders.

where have the wars gone?
where have, even, the tiny agonies
gone?
this place has found us.
the white table cloths are placid ponds,
the utensils glimmer for our
fingers.

such calm is ungodly but
fair.
for in a moment we still remember the
hard years and those to come.
nothing is forgotten, it is merely put
aside.
like a glove, a gun, a
nightmare.

3 old men at separate tables.

eternity could be like this.

I lift my cup of coffee,
the centuries enduring
me,
nothing else matters so
sweetly
now.

Drie oude mannen aan gescheiden tafels

Ik ben
Een van hen
Hoe zijn we hier gekomen?
Waar zijn onze vrouwen?
Wat is er gebeurd met onze jaren
Onze levens

Dit is een rustige zondag avond
De kelners lopen om ons heen
We krijgen koffie, water, wijn.
Er komt brood.,
Zonder armen, zonder ogen
Vredig brood
We bestellen wat
We wachten tot we worden bediend.

Waar zijn de oorlogen heen gegaan?
Waar zijn de relletjes gebleven?
Deze plaats heeft ons gevonden
De witte tafellakens zijn rustige vijvers
De instrumenten glimmen in onze vingers.

Deze kalmte is ongoddelijk,
maar redelijk.
Want over een ogenblik
Herinneren we ons de
Moeilijke jaren achter ons,
en de jaren die nog komen

Er is niets vergeten,
alleen opzij gezet.
Als een handschoen,
een geweer, een nachtmerrie.

Die oude mannen
Aan gescheiden tafels

De eeuwigheid zou er zo uit kunnen zien
Ik til mijn koffiekopje op

En niets anders is meer belangrijk.