Intermezzo: Sidewalk

Sex Without Love by Sharon Olds

How do they do it, the ones who make love
without love? Beautiful as dancers,
gliding over each other like ice– skaters
over the ice, fingers hooked
inside each other's bodies, faces
red as steak, wine, wet as the
children at birth whose mothers are going to
give them away. How do they come to the
come to the come to the God come to the
still waters, and not love
the one who came there with them, light
rising slowly as steam off their joined
skin? These are the true religious,
the purists, the pros, the ones who will not
accept a false Messiah, love the
priest instead of the God. They do not
mistake the lover for their own pleasure,
they are like great runners: they know they are alone
with the road surface, the cold, the wind,
the fit of their shoes, their over– all cardio–
vascular health– – just factors, like the partner
in the bed, and not the truth, which is the
single body alone in the universe
against its own best time.

Seks zonder liefde

Hoe doen die anderen dat?
de mensen die vrijen zonder liefde?
Mooi als danser
Ze glijden over elkaar heen als schaatsers over het ijs
Hun vingers haken zich vast in het lichaam van de ander
hun gezichten rood als biefstuk
Wijn, nat als de pasgeboren kinderen,
De moeders zullen ze weggeven

Hoe komen ze aan de komen ze komen ze komen
god hoe komen ze aan de stille wateren
Terwijl ze degene niet liefhebben
Dei daar blij ze komt
Terwijl het licht van ze afschijnt,
en er stoom af komt van hun beider huid.

Dit zijn echt religieuzen, de puristen, die echte profs,
Degenen die geen valse Messias dulden,
ze houden van de priester in plats van God
Ze gebruiken de geliefde niet voor hun eigen plezier,
ze zijn zoals de grote renners,
ze weten dat ze alleen zijn met het asfalt, de kou, de wind,
de maat van hun schoenen,
hun cardio vasculaire conditie, alleen factoren,
net als de partner in bed,en niet de waarheid.
Dat is het lichaam alleen in het universum,
Tegen zijn beste tijd.