Intermezzo: Sidewalk

What Do Women Want? by Kim Addonizio

I want a red dress.
I want it flimsy and cheap,
I want it too tight, I want to wear it
until someone tears it off me.
I want it sleeveless and backless,
this dress, so no one has to guess
what's underneath. I want to walk down
the street past Thrifty's and the hardware store
with all those keys glittering in the window,
past Mr. and Mrs. Wong selling day-old
donuts in their café, past the Guerra brothers
slinging pigs from the truck and onto the dolly,
hoisting the slick snouts over their shoulders.
I want to walk like I'm the only
woman on earth and I can have my pick.
I want that red dress bad.
I want it to confirm
your worst fears about me,
to show you how little I care about you
or anything except what
I want. When I find it, I'll pull that garment
from its hanger like I'm choosing a body
to carry me into this world, through
the birth-cries and the love-cries too,
and I'll wear it like bones, like skin,
it'll be the goddamned
dress they bury me in.

Wat willen vrouwen?
Ik wil een rode jurk
Ik wil een flodderige en goedkope jurk
Hij moet te strak zitten,
en ik wil hem dragen tot iemand hem van me af scheurt.

Zonder mouwen en zonder rug
Die jurk
Zodat niemand hoeft te raden
Wat er onder zit

Ik wil de straat af lopen
Voorbij Thrifty's en de ijzerwinkel
Met al die sleutels die liggen te glimmen in de etalage.
Langs Mr en Mrs Wong, die oudbakken donuts verkopen.
Langs de Guerra broers, die varkens van de vrachtwagen af gooien,
Er mee dollen, ze hijsen hun dikke koppen over hun schouders.
Ik wil er lopen alsof ik de enige vrouw ben op aarde,
En ik de mannen voor het uitkiezen heb.
Ik moet die rode jurk hebben.
Ik wil dat hij je ergste angsten bevestigt
Om je te laten zien hoe weinig ik om je geef
Of om wat dan ook.
Alleen maar om wat ik zelf wil.
Als ik hem vind
Zal ik hem van de hanger trekken
Alsof ik een lichaam kies
Wat me de wereld in moet dragen
Door de geboorte kreetje en de liefdeskreetjes heen
En ik zal hem dragen als laarzen, als huid,
Het zal die verdomde jurk zijn waarin ze me zuilen begraven.